കോലാർ: സിനിമാക്കഥകളെ വെല്ലുന്ന ചരിത്രമാണ് റോക്കി ഭായിയുടെ സ്വന്തം KGF-ന് പറയാനുള്ളത്. സ്വർണ്ണഖനനത്തിന്റെ പശ്ചാത്തലത്തിൽ കന്നഡ സിനിമയിലൂടെ ലോകശ്രദ്ധ നേടിയ Kolar Gold Fields അഥവാ KGF, ഒരുകാലത്ത് ഇന്ത്യയിലെ വ്യവസായ-സാങ്കേതിക ചരിത്രത്തിലെ നിർണായക കേന്ദ്രങ്ങളിലൊന്നായിരുന്നു. ഭൂമിക്കടിയിൽ ആയിരക്കണക്കിന് അടി ആഴത്തിൽ സ്വർണം തേടിയിറങ്ങിയ ഖനിത്തൊഴിലാളികൾ നേരിട്ട ഏറ്റവും വലിയ വെല്ലുവിളികളിലൊന്നായിരുന്നു വെളിച്ചത്തിന്റെയും യന്ത്രങ്ങളുടെയും അഭാവം. ഈ പ്രതിസന്ധിക്ക് പരിഹാരമായി വൈദ്യുതി എത്തിക്കാനുള്ള നീക്കമാണ് പിന്നീട് ചരിത്രമായി മാറിയത്.
19-ാം നൂറ്റാണ്ടിന്റെ അവസാനത്തിലും 20-ാം നൂറ്റാണ്ടിന്റെ തുടക്കത്തിലും KGF-ൽ സ്വർണഖനനം വലിയ തോതിൽ പുരോഗമിക്കുകയായിരുന്നു. ബ്രിട്ടീഷ് നിയന്ത്രണത്തിലുള്ള ഖനനപ്രവർത്തനങ്ങൾ ഭൂമിക്കടിയിലേക്ക് കൂടുതൽ ആഴത്തിലേക്ക് നീങ്ങിയതോടെ ഖനികളിൽ ആവശ്യമായ വെളിച്ചവും യന്ത്രങ്ങൾ പ്രവർത്തിപ്പിക്കുന്നതിനുള്ള ഊർജവും വലിയ പ്രശ്നമായി മാറി.
ആയിരക്കണക്കിന് അടി ആഴത്തിലേക്ക് നീണ്ടുപോയ ഖനികളിൽ സ്വർണം വേർതിരിച്ചെടുക്കുന്നതിനായി വലിയ തോതിലുള്ള യന്ത്രസാമഗ്രികൾ ആവശ്യമായിരുന്നു. അന്നത്തെ നീരാവി ഉപയോഗിച്ചുള്ള യന്ത്രങ്ങൾ മാത്രം ആശ്രയിച്ച് ഖനനം കൂടുതൽ ആഴത്തിലേക്ക് കൊണ്ടുപോകുന്നത് പ്രായോഗികമായി ബുദ്ധിമുട്ടേറിയതായി. ഖനികളിലെ പ്രവർത്തനങ്ങൾ വ്യാപിച്ചതോടെ കൂടുതൽ കാര്യക്ഷമമായ ഒരു ഊർജസ്രോതസ്സ് അനിവാര്യമായി. അവിടെയാണ് വൈദ്യുതി എന്ന ആശയം നിർണായകമാകുന്നത്.
KGF-ൽ നിന്ന് ഏകദേശം 140 കിലോമീറ്ററോളം അകലെയുള്ള കാവേരി നദിയിലെ ശിവസമുദ്ര വെള്ളച്ചാട്ടത്തിൽ ജലവൈദ്യുത നിലയം സ്ഥാപിച്ച് അവിടെനിന്ന് വൈദ്യുതി KGF-ലേക്ക് എത്തിക്കാനുള്ള പദ്ധതിയാണ് മുന്നോട്ടുവന്നത്. അക്കാലത്തെ സാങ്കേതിക സാഹചര്യങ്ങൾ പരിഗണിക്കുമ്പോൾ, ഇതൊരു അതിസാഹസികമായ പദ്ധതിയായിരുന്നു.
വൈദ്യുതി ഉൽപ്പാദിപ്പിക്കുന്ന നിലയം ഒരിടത്തും വൈദ്യുതി ആവശ്യമുള്ള ഖനികൾ മറ്റൊരിടത്തും. അതിനിടയിൽ നൂറുകണക്കിന് കിലോമീറ്റർ ദൂരം. ഈ ദൂരത്തേക്ക് വൈദ്യുതി പ്രസരിപ്പിക്കാനുള്ള സാങ്കേതികവിദ്യ അന്ന് ഇപ്പോഴത്തെ പോലെ വികസിച്ചിരുന്നില്ല. അതുകൊണ്ടുതന്നെ പദ്ധതി യാഥാർഥ്യമാകുമോ എന്ന കാര്യത്തിൽ സംശയങ്ങളും ഉണ്ടായിരുന്നു. എന്നാൽ ആ സംശയങ്ങളെ മറികടന്ന് പദ്ധതി നടപ്പാക്കപ്പെട്ടു.
1902-ൽ ശിവസമുദ്ര ജലവൈദ്യുത പദ്ധതിയിൽ നിന്നുള്ള വൈദ്യുതി KGF-ലേക്ക് എത്തി. ദീർഘദൂര വൈദ്യുതി പ്രസരണത്തിന്റെ കാര്യത്തിൽ അന്നത്തെ ലോകത്തിലെ ശ്രദ്ധേയമായ പദ്ധതികളിലൊന്നായിരുന്നു ഇത്. KGF-ലെ സ്വർണഖനന വ്യവസായത്തിന് ആവശ്യമായ വൈദ്യുതി ലഭിച്ചതോടെ ഖനനപ്രവർത്തനങ്ങളുടെ സാങ്കേതിക ശേഷിയിലും വലിയ മാറ്റമുണ്ടായി.
ഭൂമിക്കടിയിലെ ഇരുണ്ട ഖനികളിലേക്ക് വൈദ്യുത വെളിച്ചം എത്തിയത് ഖനിത്തൊഴിലാളികളുടെ ജോലി കൂടുതൽ കാര്യക്ഷമമാക്കുന്നതിനൊപ്പം, വൈദ്യുത മോട്ടോറുകളും മറ്റ് യന്ത്രസാമഗ്രികളും ഉപയോഗിക്കാൻ വഴിയൊരുക്കി. അങ്ങനെ സ്വർണഖനനം വെറും മനുഷ്യാധ്വാനത്തെ ആശ്രയിച്ചുള്ള പ്രവർത്തനത്തിൽ നിന്ന് കൂടുതൽ യന്ത്രവൽക്കരിക്കപ്പെട്ട വ്യവസായമായി മാറുകയായിരുന്നു.
ഇതിന്റെ പ്രാധാന്യം KGF-ൽ മാത്രം ഒതുങ്ങിയില്ല. ശിവസമുദ്രത്തിൽ ഉൽപ്പാദിപ്പിച്ച വൈദ്യുതി പിന്നീട് ബെംഗളൂരുവിന്റെ വൈദ്യുതീകരണത്തിനും ഉപയോഗിക്കപ്പെട്ടു. ദക്ഷിണേന്ത്യയിലെ വൈദ്യുതി വികസനത്തിന്റെ ചരിത്രത്തിലെ നിർണായക ഘട്ടമായാണ് ഈ പദ്ധതിയെ ചരിത്രരേഖകൾ കാണിക്കുന്നത്.
ഇന്ന് KGF എന്ന് കേൾക്കുമ്പോൾ പലരുടെയും മനസ്സിൽ ആദ്യം എത്തുന്നത് റോക്കി ഭായിയും സ്വർണ്ണഖനികളും നിറഞ്ഞ സിനിമാ ദൃശ്യങ്ങളുമാണ്. എന്നാൽ സിനിമയ്ക്ക് പതിറ്റാണ്ടുകൾക്ക് മുമ്പേ KGF യഥാർഥ ജീവിതത്തിൽ തന്നെ അസാധാരണമായ ഒരു വ്യവസായകേന്ദ്രമായിരുന്നു.
ഭൂമിക്കടിയിൽ ആയിരക്കണക്കിന് അടി ആഴത്തിലേക്ക് ഇറങ്ങി സ്വർണം തേടിയ മനുഷ്യർക്ക് വെളിച്ചം നൽകുന്നതിനായി നൂറുകണക്കിന് കിലോമീറ്റർ അകലെ ഒരു ജലവൈദ്യുത നിലയം സ്ഥാപിച്ച് അവിടെനിന്ന് വൈദ്യുതി എത്തിച്ചത് അന്നത്തെ സാങ്കേതികവിദ്യയുടെ വലിയ നേട്ടമായിരുന്നു.
അതുകൊണ്ടുതന്നെ KGF-ന്റെ ചരിത്രം സ്വർണത്തിന്റെ മാത്രം ചരിത്രമല്ല. വൈദ്യുതി, എഞ്ചിനീയറിങ്, ഖനനസാങ്കേതികവിദ്യ, വ്യവസായവൽക്കരണം എന്നിവ ഒന്നിച്ചുചേർന്ന ഒരു വലിയ ചരിത്രമാണ് KGF പറയുന്നത്.
സിനിമയിലെ റോക്കി ഭായിയുടെ കഥ സാങ്കൽപ്പികമായിരിക്കാം. പക്ഷേ, അതിനുമുമ്പേ തന്നെ യഥാർഥ KGF സ്വന്തം ചരിത്രത്തിൽ ഒരു പ്രത്യേക അധ്യായം എഴുതിക്കഴിഞ്ഞിരുന്നു. റോക്കി ഭായിയുടെ KGF മാത്രമല്ല, ഇന്ത്യയുടെ വൈദ്യുത-വ്യവസായ ചരിത്രത്തിലെ KGF-നും പറയാൻ ഒരുപാട് കഥകളുണ്ട്. അതുകൊണ്ടുതന്നെ KGF-ന്റെ യഥാർത്ഥ ചരിത്രവും മാസാണ്.
